اى بندگان من آنان كه ايمان آورديد ( 1 ) ، بدرستى كه زمين من فراخ است پس مرا بپرستيد ( 2 ) . هر تنى چشنده است مرگ را ، پس سوى ما بازگردانندتان ( 3 ) . و آنان كه ايمان آوردند و كردند نيكيها ، جاى دهيم ما ايشان را از ( 4 ) بهشت و روارها ( 5 ) كه مىرود از زير آن جويها جاويدان باشند در آن نيكا مزد ( 6 ) كار كنندگان . آنان كه شكيبايى كردند ( 7 ) و بر خداوند و پروردگار خود توكّل كردند ( 8 ) . و چندا از جمنده ( 9 ) كه بر نتواند گرفت ( 10 ) روزى خود ، خداى روزى دهد او را و شما را ، و او شنوا و داناست . و اگر بپرسى تو ايشان را كه كه بيافريد آسمانها و زمين را و رام بكرد آفتاب و ماه را ، هر آينه گويند خداى - عزّ و جلّ . پس چگونه شك مىكنند ( 11 ) ؟ خداى - سبحانه و تعالى - فراخ كند روزى آن را كه خواهد از بندگان او ، و به اندازه

--> ( 1 ) . آط : آوردى / آورديد . ( 2 ) . آط : پرستى / پرستيد . ( 3 ) . آط : پس با ما آرند شما را . ( 4 ) . آط : در . ( 5 ) . و روارها / و رواره‌ها ، آط ، آج ، لب : كوشكها ، آب ، مش : غرفه‌ها . ( 6 ) . آط ، آج ، لب : نيك مزد است . ( 8 - 7 ) . آط : كنند ، آج ، لب : نمودند . ( 9 ) . آط : بس جانور ، آب : بس جنبنده ، آج ، لب : بسا جنبنده . ( 10 ) . آط ، آج ، لب : كه برنگيرد ، آب : بر نمىدارد . ( 11 ) . آط : كجا مىگردانند اينان را ، آب ، مش : پس كجا مىگردانند شما را . آج ، لب : پس از كجا مىگردانند اينان را ، كه ظاهرا بر ترجمهء اساس مرجّح مىنمايد .